جاده نشاط و شادابی یکی از موثر ترین راه ها برای افزایش بهداشت روانی در جامعه است مدرسه بهعنوان یک نهاد میتواند با بوجود آوردن زمینه ها و برنامههایی باعث هرچه شاداب کردن جامعه شود. اگر در مدرسه شوق زندگی کردن بوجود آید خود به خود اثرگذار بر جامعه خواهد بود. انسان های شاد زندگی خود را تحت کنترل دارند مسئولیت پذیرند ، هدفمند هستند، دید مثبت به زندگی دارند. آینده نگر و امیدوارند و در مقابل مشکلات و سختی ها از پای نمی نشینند، قرآن دین اسلام را دین شادی معرفی نموده و مهمترین عوامل شادی را محبوبیت ، مقبولیت و موفقیت ، ایمان، هویت ملی و فرهنگی، خلاقیت عارفانه و حل مسئله ذکر کرده است. روانشناسان شادی و شور و نشاط را محرک برای عمل میدانند و جامعه شناسان جامعه شاد را جامعه موفق میدانند . عواملی که میتواند باعث گسترش شادی شود در ابتدا خانواده است و سپس دیگر نهادها همچون مدرسه و نهادهای فرهنگی مذهبی میباشند که هر کدام به نوبه خود وظایفی دارند که در این مقاله سعی شده با توجه به تحقیقات انجامشده در این زمینه پیشنهادات کاربردی جهت ایجاد شور و نشاط در مدرسه ارائه گردد. رسالت بزرگ مدرسه تربیت شهروندانی بالغ، رشید، خودکارآمد، ساعی، نوع دوست و امیدوار به آینده وپرانرژی است. طبیعی است که آماده سازی محیط آموزشی مهم ترین بستر رسیدن به این وظیفه سازمانی وتربیتی است. محیطی که شامل تهیه محتوی آموزشی کاربردی، متناسب با استعدادها وذائقه دانشآموز، بکارگیری نیروی انسانی پرانرژی، فضای فیزیکی مناسب و برنامه عملیاتی منعطف ونهایتا با جدیت وپیگیری اجرا شود.
شناخت، عاطفه و رفتار عناصر اصلی و تفکیک ناپذیر در فرایند یادگیری هستند، هر برنامه آموزشی وتربیتی که قرار است در محیط مدرسه اجراء شود اگر جای یکی از این عناصر در آن خالی باشد ما شاهد رشد های تک ساحتی وسرطانی خواهیم بود. که ممکن است در یک زمینه توانایی وخاصیتی داشته باشد لیکن ما شهروندی کامل تربیت نکردیم. مثلا ما ماده به نام آب می خواهیم. که ترکیبی از عناصر اکسیژن وهیدروژن است. اگر ما به مردم میلیون ها متر مکعب اکسیژن یا هیدروژن تحویل دهیم، اگر چه هر دو ارزشمند هستند لیکن نیاز به آب آنها را برآورده نکردیم وهنوز تشنه باقی مانده اند. تمامی برنامههای تعلیم وتربیت باید در آن ها هم زمان عناصر شناختی، عاطفی و رفتاری توام دیده شود. امید است مطالعه مقالات زیر بتواند نگاهی نو در مدیران ومربیان تعلیم وتربیت ایجاد کند. برای این محیط ها ی آموزشی ما شاداب و بانشاط باشد در گام اول باید تعریف درستی از شاد بودن و شاد زیستن و نشاط داشته باشیم تا هر حرکت و برنامه ای را نماد و سمبل بانشاطی یا بینشاطی تلقی نکنیم. اگر حرمت وارزشمندی دانشآموزان با برنامههای که متناسب با توانایی ورغبت اوست اجراء شود اوبانشاط خواهد بود. اگر استرس ناشی از کاسبان تهیه کننده محتوی آموزشی از مدارس جمع شود یاس وناامیدی از محیط آموزشی رخت برخواهد بست. اگر مدیران ومعلمان ابزار کسب ثروت سودجویان و آلت دست اولیاء نگران قرار نگیرند مدرسه شاداب خواهد شد؛ اگر حافظه پروری و حفظ چند تا فرمول از اهداف مدرسه حذف شود مدرسه جذاب خواهد شد. اگر فرهنگ قناعت بهجای تشنگی ومال اندوزی وتنوع طلبی، تبعیت از مد آموزش(شناخت، عاطفه و رفتار) داده شود دانشآموزان مسرور و پر انرژی خواهند بود.
مدرسه ,جامعه ,آموزشی ,ها ,زندگی ,محیط ,و نشاط ,شود اگر ,و برنامه ,شور و ,در این
درباره این سایت